15, mar 2024
Nowelizacja dyrektywy o charakterystyce energetycznej budynków w ramach pakietu „Gotowi na 55” Fit for 55
W październiku 2022 r. państwa członkowskie UE zebrane w Radzie uzgodniły wspólne stanowisko wobec proponowanej przez Komisję nowelizacji. 7 grudnia 2023 r. Rada i Parlament wypracowały wstępne porozumienie polityczne.
Obecna nowelizacja dyrektywy o charakterystyce energetycznej budynków w ramach pakietu „Gotowi na 55” ma wpłynąć na budynki w UE, by stały się bardziej efektywne energetycznie.
UE zamierza zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych związanych z energią dzięki większej efektywności energetycznej lub mniejszemu zużyciu energii. UE zamierza osiągnąć neutralność klimatyczną do 2050 r. Według UE niemal 75% istniejących budynków jest nieefektywnych energetycznie i będzie wymagać poważnej renowacji energetycznej. Mniej zużytej energii i więcej zielonej energii oznacza mniej emisji.
Co się zmieni?
Wytyczne nowej dyrektywy o charakterystyce energetycznej budynków:
Nowe budynki, które muszą być bezemisyjne:
- od 2028 r. – nowe budynki organów publicznych
- od 2030 r. – wszystkie nowe budynki.
Istniejące budynki:
Budynki niemieszkalne:
Państwa członkowskie ustanowią minimalne normy charakterystyki energetycznej = maksymalną ilość energii, którą budynki będą mogły zużyć rocznie na m² (względem ogółu zasobów budowlanych z 2020 r.).
Zużycie energii we wszystkich budynkach niemieszkalnych powinno być obniżone:
- do 2030 r. niższe niż w 16% najbardziej energożernych budynków
- do 2033 r. niższe niż w 26% najbardziej energożernych budynków.
Budynki mieszkalne:
Średnie zużycie energii pierwotnej wszystkich budynków mieszkalnych powinno spaść o co najmniej:
- 16 % do 2030 r.
- 20-22 % do 2035 r.
55% oszczędności energii będzie musiało wynikać z renowacji najbardziej energożernych budynków.
Od 2050 r. wszystkie istniejące budynki powinny być bezemisyjne.
Wyjątki:
- budynki historyczne
- miejsca kultu i budynki służące działalności religijnej
- budynki wolnostojące o powierzchni mniejszej niż 50 m²
- domy letniskowe i budynki mieszkalne o ograniczonym czasie użytkowania i mniejszym zużyciu energii
- budynki wojskowe i używane do celów obronnych
- zakłady przemysłowe, warsztaty, niemieszkalne budynki rolnicze.
Zielona energia:
Instalacje energii słonecznej muszą się pojawić (o ile to możliwe pod względem technicznym,
od 2028 r.
- na wszystkich budynkach niemieszkalnych o powierzchni użytkowej ponad 500 m², które przechodzą zmiany wymagające zezwolenia
- na wszystkich budynkach publicznych i niemieszkalnych o powierzchni użytkowej ponad 2000 m²
- od 2029 r. na wszystkich budynkach publicznych i niemieszkalnych o powierzchni użytkowej ponad 750 m²
od 2030 r.
- na wszystkich nowych budynkach mieszkalnych
- na wszystkich zadaszonych parkingach przy budynkach
- na wszystkich budynkach publicznych o powierzchni użytkowej ponad 250 m².
Wyjątki na szczeblu krajowym są możliwe dla określonych rodzajów budynków.
Lepsza infrastruktura dla rowerów i aut elektrycznych
Nowe budynki i budynki po kompleksowej renowacji powinny mieć:
- więcej punktów ładowania
- gotowa infrastruktura pod większą liczbę punktów ładowania w przyszłości
- więcej miejsc na rowery.
Źródło: https://www.consilium.europa.eu/pl/infographics/fit-for-55-making-buildings-in-the-eu-greener/
- 0
- By CEB.COM.PL
17, sie 2021
Krótkowzroczna polityka ekologiczna UE – Fit for 55
Jakim kosztem dla europejczyków i co da najnowsza proekologiczna strategia Unii Europejskiej nazwana Fit for 55 dla całej ziemi?
Strategia Unii Europejskiej nazwana „Fit for 55” ma na celu zredukowanie zanieczyszczenia tak, aby w 2030 roku osiągnąć redukcję gazów cieplarnianych o 55%.
Kiedy, co i o ile zdrożeje?
Dyrektywa bierze się za rozszerzenie opłat emisyjnych na następne, teraz już nie tylko przemysłowe, ale i społeczne obszary takie jak paliwo lotnicze i samochodowe, a także w obszarze mieszkaniowym. Cena za emisję CO2 z tony węgla dochodzi do ceny samego węgla. A więc w Polsce już płacimy podwójnie.
- Benzyna (z dużym prawdopodobieństwem 8 zł/l lub więcej — Komisja Europejska prognozuje wzrost kosztów paliwa lotniczego z powodu opłat emisyjnych o 300%)
- Prąd — od przyszłego roku zacznie drożeć i nawet może być w niedalekiej przyszłości dwukrotnie droższy (Polski Instytut Ekonomiczny wycenia, że średnio rocznie opłaty za energię w mieszkaniach wzrosną w Polsce o 429 euro, co razem z 373 euro za transport na jedną rodzinę daje dodatkowych kosztów 3600 złotych rocznie).
- Pozostałe ceny wzrosną, bo energia jest wliczona w koszty każdego produktu i usług. Będzie więc większa inflacja i spadnie nasza konkurencyjność na rynkach międzynarodowych.
Ile wyniesie globalnie redukcja CO2 z „Fit for 55”?
Żyjemy na jednej planecie i wysiłki jednych bez przyłączenia się drugich nie mają sensu. A więc jaka jest sytuacja wśród największych producentów na ziemi. Chiny emitują rocznie 10 giga ton CO2, drugie USA ponad 5 giga ton CO2, trzecie Indie 2,6 giga ton CO2 i czwarta Rosja z 1,7 giga ton CO2. Polska na 32 miejscu 0,32 giga ton CO2 rocznie.
Na wykresie widać, że Chiny są niechlubnym liderem odpowiedzialnym za największą emisję CO2 (prawie 1/3 emisji CO2 z całego świata), co daje wspomniane 10 giga ton CO2, cała Europa daje 2 giga tony CO2. Cały świat daje 34 giga ton CO2, a więc jak Europa ambitnie zredukuje 55% emisji CO2 i zejdzie do 1 giga tony CO2, to będzie to światowa redukcja o niecałe 3%. Czyli krótkowzroczna polityka ekologiczna UE spowoduje zubożenie społeczeństwa, a i tak nie uratuje ziemi, bo ta „wielka” europejska redukcja CO2 jest mniejsza niż rosnąca emisja z roku na rok rozwijającej się Azji. Chiny mają już 4700 kopalń węgla kamiennego i budują 100 nowych. W zeszłym roku Chiny uruchomiły trzy razy więcej elektrowni węglowych niż reszta świata. Do tego otwierają 40 nowych elektrowni węglowych. Co roku ich wzrost, ponad dzisiejszy i tak rekordowy poziom emisji dwutlenku węgla, będzie ponad dziesięciokrotnie większy niż łączna redukcja UE w ciągu dziesięciu lat. Do Chin dołączają inne mocno rozwijające się kraje np. Indie. A Europa, idzie w drugą stronę w kierunku kontrowersyjnych rozwiązań turbin wiatrowych i paneli fotowoltaicznych, czyli drogiego prądu i benzyny. Gdzie tu sens i logika?
P.S. Jeżeli UE chciałaby wziąć się za redukcję zanieczyszczeń, to powinna zacząć od Niemiec, bo jak wynika z wielu publikacji, to Niemcy są największym trucicielem Europy.
Źródło:
https://dorzeczy.pl/opinie/195134/karwelis-jaka-piekna-katastrofa.html
https://wyborcza.pl/7,177851,26863757,chiny-przedstawily-plan-piecioletni-szczyt-emisji-maja-osiagnac.html
https://next.gazeta.pl/next/7,172392,27249696,polacy-moga-slono-zaplacic-za-rosnace-koszty-emisji-co2-do.html
https://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/192/plik/ot-683.pdf
5, lut 2021
Jak spełnić WT 2021 czyli wymagania oszczędności energii i izolacyjności cieplnej budynków po 31 grudnia 2020 r.?
Od 1 stycznia 2021 roku wszedł w życie kolejny zestaw przepisów związanych z oszczędnością energii i izolacyjnością cieplną budynków, zamieszczonych w warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (WT). Wymagania te ustalono już 2013 roku, wskazując na ich progresywny charakter, wyznaczający drogę dla budownictwa o niskim zapotrzebowaniu na energię. Ustanowione wówczas, docelowe wymagania efektywności energetycznej budynków wydawały się być bardzo ambitne, jednak ich wprowadzenie było konieczne dla wdrożenia dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (EPBD), która określiła w 2010 nowy standard budownictwa o niemal zerowym zapotrzebowaniu na energię, wymagany dla wszystkich wznoszonych budynków w Unii Europejskiej po 2020 roku. Poziom wymagań został ustalony w sposób optymalny pod względem kosztów, zapewniający równowagę między wymaganymi nakładami i kosztami energii zaoszczędzonymi w czasie eksploatacji budynku, a także że oczekuje się w kolejnych latach rozwoju technologii budowlanych, umożliwiających wznoszenie budynków o niskim zapotrzebowaniu na energię pierwotną. Po upływie 7 lat od ogłoszenia przepisów WT stwierdzić można, że bariera technologiczna realizacji budynków o niskim zużyciu energii nie jest duża. Materiały, urządzenia i sposoby wznoszeniu budynków, dzięki którym potrzebują one niewielkiej ilości energii do prawidłowego funkcjonowania są dostępne na rynku i powszechnie stosowane. Poniżej przedstawiono przegląd rozwiązań, których konfiguracja umożliwia spełnienie wymagań wchodzących w życie od 1 stycznia 2021 r. (WT2021). Do analizy wybrano budynek mieszkalny wielorodzinny, ponieważ ich realizacja wg nowych wymagań wzbudza największe emocje i krytykę, szczególnie w odniesieniu do wskaźnika zapotrzebowania na nieodnawialną energię pierwotną do ogrzewania, wentylacji i przygotowania ciepłej wody użytkowej (EPH+W).
Charakterystyka budynku referencyjnego mieszkalnego wielorodzinnego
Analizie poddano warianty konfiguracji rozwiązań instalacyjnych, opisane w tabeli 1. Wpływ poszczególnych wariantów dla kolejnych nośników energii wykorzystywanych w budynku (opcji) oceniono poprzez pryzmat wskaźnika nieodnawialnej energii pierwotnej EP, którego maksymalny poziom dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych przepisy WT2021 określają na 70 kWh/(m²rok).
Tabela 1. Warianty wykonania budynku poddane analizie
| Wariant | Opis |
| grawitacyjna | wentylacja grawitacyjna, źródło ciepła i c.w.u. wg nośnika energii |
| grawit+kol | wentylacja grawitacyjna, kolektory słoneczne o powierzchni 129 m² i średnim rocznym uzysku energii równym 450 kWh/m², źródło ciepła i uzupełniające c.w.u. wg nośnika energii |
| wyw | wentylacja mechaniczna wywiewna z osłabieniem nocnym strumienia powietrza, źródło ciepła i c.w.u. wg nośnika energii |
| mech | wentylacja mechaniczna nawiewno-wywiewna z odzyskiem ciepła o sprawności 75%, źródło ciepła i c.w.u. wg nośnika energii |
| mech+kol | wentylacja mechaniczna nawiewno-wywiewna z odzyskiem ciepła o sprawności 75%, kolektory słoneczne o powierzchni 129 m² i średnim rocznym uzysku energii równym 450 kWh/m², źródło ciepła i uzupełniające c.w.u. wg nośnika energii |
| mech+PV | wentylacja mechaniczna nawiewno-wywiewna z odzyskiem ciepła o sprawności 75%, instalacja fotowoltaiczna o mocy 20 kW funkcjonująca w systemie prosumenckim, źródło ciepła i c.w.u. wg. nośnika energii |
Ciepło z miejskiej sieci ciepłowniczej
W przypadku zastosowania ciepła sieciowego z ciepłowni węglowej w żadnym z zaproponowanych wariantów nie udało się osiągnąć wymagań WT2021. Najniższe zapotrzebowanie na energię pierwotną wystąpiło w wariancie z wentylacją mechaniczną z odzyskiem ciepła i wykorzystaniem kolektorów słonecznych do przygotowania c.w.u. W przypadku zastosowania lepszej izolacji przegród, wymiennika do odzysku ciepła o wyższej sprawności lub instalacji PV (której zastosowanie ogranicza ilość miejsca na dachu, zajęta już kolektorami słonecznymi) wymagania mogłyby zostać osiągnięte. Dla opcji zasilenia budynku z sieci ciepłowniczej, zasilanej ciepłem ze źródła i niskim współczynniku wi (np. z kogeneracji) wymagania WT jest o wiele łatwiej spełnić. W przypadku, gdy nieruchomość na której będzie wniesiony budynek ma dostęp do sieci ciepłowniczej które posiada niskoemisyjne źródło zasilania, spełnienie wymagań WT2021 nie będzie wyzwaniem i nie będzie powodowało wysokich dodatkowych nakładów inwestycyjnych. Dostępny efektywny system ciepłowniczy i chłodniczy dla budynku i jego emisyjność może być zatem od 2021 r. jednym z kryteriów wyboru nieruchomości przeznaczonej pod inwestycję deweloperską. Niestety, 80% systemów ciepłowniczych w Polsce należy do grupy systemów nieefektywnych, a podłączenie odbiory końcowego do takiego systemu przenosi na niego ciężar redukcji oddziaływania ogrzewnictwa na środowisko.
Gaz ziemny
Ogrzewanie i przygotowanie budynku gazem ziemnym w każdym z zaproponowanych wariantów oznacza przekroczenie wymagań WT2021 w odniesieniu do wskaźnika EP. Redukcja EP do poziomu poniżej 70 kWh/(m²rok) będzie najłatwiejsza w konfiguracji instalacyjnej budynku z wykorzystaniem kolektorów słonecznych służących do przygotowania c.w.u. oraz wentylacji z odzyskiem ciepła i paneli fotowoltaicznych. Wymagać to będzie jednak zwiększenia mocy instalacji OZE (a nie zawsze jest na to miejsce na dachu obiektu), zwiększenia izolacyjności cieplnej i poprawy szczelności powietrznej budynku, do poziomu wymagań budownictwa pasywnego. Wykorzystanie gazu ziemnego jako źródła ciepła i c.w.u. może okazać się opcją droższą inwestycyjnie w stosunku do ciepła miejskiego, pod warunkiem dostępności niskoemisyjnej ciepłowni lub elektrociepłowni. Powodem jest koniczność zastosowania w tym przypadku większej mocy OZE i lepszej izolacji cieplnej obudowy budynku. Z drugiej strony większa moc źródeł OZE i wyższa izolacyjność cieplna przegród to niższe koszty eksploatacyjne w trakcie wieloletniego użytkowania obiektu.
Biomasa
Biomasa jest jednym z powszechnie dostępnych odnawialnych nośników energii, które mogą być wykorzystanie na cele grzewcze budynków. Charakteryzuje się ona niskim współczynnikiem nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej wi równym 0,20. Oznacza to, że na każdą 1 kWh energii wytworzonej w źródle zasilanym biomasą, zużywane jest 0,20 kWh nieodnawialnej energii pierwotnej, która jest przedmiotem wymagań określonych w WT. W każdej konfiguracji zaproponowanych rozwiązań instalacyjnych budynku, spełni on wymagania WT2021 jeżeli będzie ogrzewany źródłem wykorzystującym biomasę. Co więcej, otrzymane wyniki zapotrzebowania na EP są o wiele niższe niż maksymalny poziom wymagań równy 70 kWh/(m2·rok).
Z wykorzystaniem biomasy jako podstawowego nośnika energii związane jest jednak kilka wad i niedogodności, które należy podkreślić:
- Konieczność obsługi źródła ciepła. Kotły na biomasę posiadają automatyczne podajniki paliwa i jego zasobniki, pozwalające na ciągłą pracę przez kilka dni bez uzupełnienia, jednak stan zasobnika należy kontrolować i co pewien czas uzupełniać paliwo
- Należy pamiętać że czyszczenie kominów, jest wymagane nie rzadziej niż cztery razy w roku.
- Podajniki paliwa są elementami mechanicznymi, dlatego ulegają awariom częściej, niż kotły na paliwo ciekłe.
- Konieczność przeznaczenia pomieszczenia na skład paliwa.
- Biomasa, mimo iż jest zaliczana do odnawialnych źródeł energii, jest źródłem emisji pyłów natomiast emisja dwutlenku węgla CO2 z biomasy ma bilans zerowy. Nie jest to zatem idealnie czyste źródło ciepła dla budynków mieszkalnych ale w miarę rozwoju technologi kotły i kominki/kozy spalają już biomasę z bardzo dużą sprawnością przez to eliminując w dużym stopniu emisję pyłów.
Powietrzna pompa ciepła
Wykorzystanie powietrznej pomy ciepła, wbrew oczekiwaniom, nie umożliwiło spełnienia wymagań WT2021 w żadnym z analizowanych, podstawowych wariantów. Główną przyczyną jest przyjęcie dość niskiego współczynnika sezonowej efektywności energetycznej wytwarzania ciepła SCOP (2,70), który jest rekomendowany przez przepisy. Dopuszczają one jednak stosowanie współczynników podawanych przez producentów urządzeń, dlatego powinny być one szczegółowo analizowane pod względem kryterium SCOP. Wymagania WT2021 dla powietrznej pompy ciepła zostały spełnione wyłącznie w wariancie z wentylacją z odzyskiem ciepła i instalacją paneli fotowoltaicznych o maksymalnej dopuszczalnej dla mikroinstalacji mocy 50 kWp. Tak duża instalacja fotowoltaiczna wymaga jednak co najmniej około 700 m2 powierzchni o odpowiednim nasłonecznieniu, niedostępnej w przypadku analizowanego obiektu. Charakteryzując pompę ciepła jako źródło energii do ogrzewania i przygotowania c.w.u. należy wspomnieć o:
- konieczność zastosowania instalacji niskotemperaturowej systemu centralnego ogrzewania, z uwagi na wysoką wrażliwość współczynnika SCOP na temperaturę czynnika grzewczego. Instalacja niskotemperaturowa oznacza większe średnice przewodów rozprowadzających ciepło, większą powierzchnię grzejników konwektorowych lub konieczność wykorzystania ogrzewania płaszczyznowego;
- wykorzystywanych czynnikach roboczych w urządzeniu, których rodzaj i ilość determinować będzie częstotliwość i koszt przeglądów;
- minimalnej temperaturze pracy dla dolnego źródła i sprawności COP urządzenia w tych warunkach. W wielu przypadkach może okazać się, że niezbędne będzie wykorzystanie dodatkowego, szczytowego źródła ciepła (np. dpdatkowy kocioł gazowy przy zbyt niskich temperaturach zewnętrznych);
Podsumowanie
Przepisy dotyczące oszczędności energii i izolacyjności cieplnej budynków jakie weszły w życie od 1 stycznia 2021 r. są ewolucją sektora w kierunku budownictwa o niemal zerowym zużyciu energii. Kierunek ten został wskazany już w 2010 r. dlatego nie powinien być szokiem dla inwestorów. Spełnienie wymagań WT 2021 będzie wymagało stosowania odnawialnych źródeł energii w każdej inwestycji budowlanej, optymalizacji stosowanych rozwiązań materiałowych i technicznych, a także zwrócenia szczególnej uwagi na dostępne dla danej lokalizacji nośniki energii. Ciężar związany ze spełnieniem nowych przepisów spada szczególnie na te lokalizacje nieruchomości, które nie mają dostępu do niskoemisyjnych źródeł ciepła sieciowego lub odpowiedniego napromieniowaniu energią słoneczną.
Autor: Piotr Krysik, Dział Budownictwa KAPE
25, lip 2018
Zmiany w Dyrektywie EPBD ws. charakterystyki energetycznej budynków
19 czerwca 2018 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej została opublikowana dyrektywa 2018/844/UE, zmieniająca dyrektywę 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (EPBD) i dyrektywę 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej (EED). W zmianach, jakie wprowadza nowa dyrektywa, położono nacisk na dalsze zwiększanie tempa renowacji istniejących budynków m.in. poprzez opracowanie długoterminowych strategii renowacji zasobów budowlanych w Europie, opartych o krajowe plany działania na rzecz dekarbonizacji budynków oraz rozpowszechnienie stosowania inteligentnych technologii i automatyzacji w budynkach, które umożliwią ich wydajne funkcjonowanie.
Nowe definicje
Dyrektywa wprowadza kilka nowych definicji:
- „systemu automatyki i sterowania budynku”,
- „systemu ogrzewania” – zgodnie z dyrektywą, należy rozumieć kombinację elementów służących obróbce powietrza w pomieszczeniach, „za pomocą których temperatura jest podwyższana”. Głównym zadaniem systemów ogrzewania w budynkach jest jednak stworzenie odpowiednich warunków komfortu cieplnego w pomieszczeniach, poprzez kształtowanie temperatury odczuwalnej, na którą składa się temperatura powietrza oraz temperatura promieniowania przegród. Systemy ogrzewania mogą składać się więc z elementów kształtujących oba te parametry, jak np. nagrzewnice powietrza i grzejniki konwekcyjne, a także grzejniki ogrzewania płaszczyznowego i promienniki ciepła.
- „źródła ciepła” Definicja ta nie zawiera m.in. możliwości uzysku ciepła użytkowego w procesie przetwarzania energii promieniowania słonecznego w ciepło na drodze konwersji fototermicznej, którą wykorzystuje się np. w kolektorach słonecznych.
- „umowy o poprawę efektywności energetycznej”,
- „mikrosystemu wydzielonego”
- „systemu technicznego budynku”, na który składać się mają dodatkowo „systemy automatyki i sterowania w budynku, wytwarzania energii elektrycznej na miejscu (…), w tym systemy wykorzystujące energię ze źródeł odnawialnych”. Definicja nie wyróżnia zaś infrastruktury wbudowanej w budynek dla potrzeb elektromobilności, która zgodnie z art. 8 tejże dyrektywy ma stać się nieodłącznym elementem budynków wyposażonych w odpowiednio dużą liczbę miejsc parkingowych.
Krajowe plany renowacji budynków
Artykułem 2a przeniesiono do dyrektywy EPBD artykuł 4 dyrektywy EED, w którym dodano nowe wymagania wobec długoterminowych strategii wspierania inwestycji w renowację zasobów budowlanych w krajach członkowskich. Główną zmianą jest nałożenie obowiązku, aby strategie te zawierały plan działania i politykę państw członkowskich prowadzące do osiągnięcia celu na 2050 r., jakim jest zredukowanie emisji gazów cieplarnianych w Unii o 80-95% w porównaniu z 1990 r, zapewnienie wysokiej efektywności energetycznej i dekarbonizacja budynków oraz przekształcenie ich w budynki o niemal zerowym zużyciu energii. Osiągnięcie celu głównego mają ułatwić ustalone i zamieszczone w krajowych planach działania orientacyjne cele pośrednie na lata 2030, 2040 i 2050, stanowiące kluczowe etapy realizacji inwestycji w renowację zasobów budowlanych.
Wskaźnik inteligentnego działania i infrastruktura e-mobilności
Dyrektywa upoważnia Komisję Europejską do opracowania do dnia 31 grudnia 2019 r. „programu Unii w zakresie oceny gotowości budynków do obsługi inteligentnych sieci”, który stanie się uzupełnieniem do tejże dyrektywy. Ocena (wskaźnik) gotowości budynków do obsługi inteligentnych sieci ma odzwierciedlać cechy budynku, związane z jego wyposażeniem technicznym. Oceniana będzie m.in. zdolność budynków do dostosowania funkcjonowania obiektu do potrzeb jego użytkowników oraz możliwość wsparcia sieci energetycznych w zakresie elastyczności zapotrzebowania budynku na energię elektryczną oraz potencjał do aktywnego uczestnictwa i reagowania na zmiany zapotrzebowania sieci, poprzez zdolność redukcji i przesuwania obciążeń (ang. Demand Side Response, DSR).
Zwiększono wymagania dotyczące elementów składających się na system ogrzewania budynków. Każdy budynek nowy oraz istniejący, w którym wymieniane jest źródło ciepła, ma zostać wyposażony w samoregulujące się urządzenia do indywidualnej regulacji temperatury w poszczególnych pomieszczeniach lub strefie ogrzewanej modułu budynku, jeżeli jest to możliwe z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia. Wprowadzenie tego wymogu umożliwi lepszą regulację i dostosowanie parametrów pracy systemów ogrzewania do chwilowego zapotrzebowania na ciepło w pomieszczeniach lub całych strefach budynków, uwzględniając harmonogram ich pracy i dynamikę cieplną.
Infrastruktura budynkowa, składająca się z nowych i innowacyjnych technologii, może zostać rozbudowana i wykorzystana do dekarbonizacji innych sektorów gospodarki, takich jak np. transport. Dyrektywa wprowadza bowiem obowiązek stosowania punktów ładowania pojazdów elektrycznych w miejscach parkingowych znajdujących się wewnątrz lub przylegających do budynków. Wymóg ten dotyczy wszystkich nowych i gruntownie modernizowanych budynków, wyposażonych w co najmniej 10 miejsc parkingowych oraz od 2025 r. wszystkich istniejących budynków niemieszkalnych dysponujących więcej niż 20 miejscami parkingowymi, przy czym minimalną liczbę punktów ładowania w tych obiektach określi każde z państw członkowskich we własnym zakresie. Minimalne wymagania określone przez dyrektywę dla nowych i poddawanych istotnym renowacjom budynków stanowią, iż budynki niemieszkalne będą musiały posiadać co najmniej jeden punkt ładowania pojazdów na każde 10 miejsc parkingowych, natomiast budynki mieszkalne wyposażane będą w okablowanie umożliwiające instalację tego typu punktów na każdym miejscu parkingowym. Uproszczeniu mają ulec ewentualne bariery legislacyjne w państwach członkowskich, regulujące procedury udzielania pozwoleń i warunków stosowania tego typu instalacji w budynkach.
Świadectwa charakterystyki energetycznej
Rozszerzona została rola świadectw charakterystyki energetycznej budynków. Porównanie świadectw charakterystyki energetycznej budynku, wydanych przed i po wdrożeniu prac renowacyjnych, uznano za wiarygodną metodę (na równi np. z wynikami audytu energetycznego) oceny efektu poprawy efektywności energetycznej zmodernizowanego budynku. Od wykazanej w ten sposób oszczędności energii uzależnione będzie przyznanie i wielkość środków publicznych przeznaczonych na sfinansowanie prac renowacyjnych.
Informacje o zmierzonym lub obliczonym zużyciu energii, zawarte w sporządzonych świadectwach charakterystyki energetycznej budynków, stanowić będą dane, które złączone w całość i anonimowe mogą zostać udostępniane do wykorzystania ich w celach statystycznych i badawczych.
Przeglądy systemów ogrzewania i klimatyzacji
Zwiększono z 20 kW do 70 kW dla systemów ogrzewania oraz z 12 kW do 70 kW dla systemów klimatyzacji, minimalną znamionową moc użyteczną urządzeń w tych systemach, która kwalifikuje te systemy do obowiązkowego regularnego przeglądu ich pracy. Alternatywą dla przeprowadzanych przeglądów jest wyposażenie systemów ogrzewania i klimatyzacji budynków w inteligentne systemy automatyki i sterowania, których funkcjonalność ma obejmować m.in.:
- monitorowanie, rejestrowanie i analizowanie zużycia energii;
- monitorowanie efektywności energetycznej budynku, poprzez określanie sprawności systemów i informowanie osoby odpowiedzialnej za obiekt w przypadku wykrycia usterek lub konieczności wykonania przeglądu;
- optymalne zarządzanie infrastrukturą techniczną budynku i integrację zainstalowanych w nim systemów.
Wyróżnione przez dyrektywę cechy systemów automatyki i sterowania infrastrukturą techniczną budynków posiadają stosowane obecnie informatyczne systemy zarządzania budynkiem BMS (ang. Building Management System) i BEMS (ang. Building and Energy Management System). W ciągu kilku ostatnich lat stały się one powszechnie wykorzystywanym wyposażeniem większości oddawanych do użytkowania nowych budynków komercyjnych i ze względu na swoją funkcjonalność wykazały olbrzymi potencjał do oszczędności energii i możliwości poprawy efektywności energetycznej tych obiektów. Dyrektywa zakłada obowiązek montażu tego typu systemów do 2025 r. we wszystkich budynkach niemieszkalnych, które wyposażone są w systemy ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji o znamionowej mocy użytecznej urządzeń ponad 290 kW.
Nowe zapisy pokazują jak istotne jest kompleksowe podejście do tematu budynków o wysokim standardzie energetycznym. Nie można pomijać systemów zarządzania energią w budynku przy procesie projektowym. Zmiany w Dyrektywie EBPD na pewno wpłyną na zmianę przepisów w polskim prawie, natomiast bez zmiany polityki i zachęt finansowych nie będzie łatwo zmienić świadomości uczestników rynku.
Nowa dyrektywa wchodzi w życie z dniem 9 lipca 2018 r., a państwa członkowskie mają 20 miesięcy (tj. do 10 marca 2020 r.) na przeniesienie jej zapisów do prawa krajowego.
Źródło wiadomości: https://www.kape.gov.pl/page/newsletter
18, kwi 2018
W głosowaniu końcowym PE za większą oszczędnością energii w budynkach na terenie UE
Jak się dowiadujemy z przekazów PAP Parlament Europejski przegłosował 17.04.2018 w Strasburgu nowe przepisy, które znacznie zwiększą efektywność energetyczną budynków na terenie Unii Europejskiej do 2050 roku.
Nowe prawo przegłosowano 546 głosami za, przy 35 przeciw i 96 wstrzymujących się. Wymaga to od państw członkowskich opracowania długoterminowych strategii krajowych, mających na celu wspieranie termomodernizacji budynków użyteczności publicznej i prywatnych mieszkalnych, związanej z o ograniczeniu emisji w UE o 80 – 85 % w porównaniu z poziomami emisji z 1990 roku (pomiędzy 1990 r. a 2016 r. UE ograniczyła emisje gazów cieplarnianych o 23%).
Nowa dyrektywa dodatkowo wprowadzi:
- Dla nowych budynków i tych wymagających renowacji budynków użyteczności publicznej z więcej niż dziesięcioma miejscami parkingowymi wymogi elektromobilności , takich jak lokalizacja co najmniej jednego miejsca ładowania dla pojazdów elektrycznych.
- Nowe i istniejące budynki użyteczności publicznej, w których wymieniono generatory ciepła, będą musiały mieć zautomatyzowane urządzenia do regulacji poziomów temperatury.
- Wprowadzone mają być też zaostrzone zasady kontroli systemów ogrzewania i klimatyzacji.
Po zatwierdzeniu przez kraje członkowskie w ramach Rady UE zaktualizowana dyrektywa zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym UE i wejdzie w życie 20 dni po publikacji. Termin wdrożenia tych nowych przepisów do ustawodawstwa krajowego wynosi 20 miesięcy.
źródło:https://stooq.pl/n/?f=1230069&c=0&p=4+22
18, sty 2018
PE chce podnieść próg celów OZE i efektywności energetycznej na 2030 r.
Pomimo zwiększenia progu efektywności energetycznej z 27% na 30% w dniu 26.06.2017 tak jak pisaliśmy tutaj zwiększenie-progu-efektywności-energetycznej Parlament Europejski przyjął podczas głosowania w dniu 17.01.2018 propozycje komisji parlamentarnej odnośnie wiążących celów UE na poziomie 35% w zakresie efektywności energetycznej oraz udziału energii ze odnawialnych źródeł ciepła (OZE) oraz dodatkowo na poziomie 12% w transporcie w ostatecznym zużyciu energii brutto na rok 2030.
Tak wysoki poziom udziału OZE oznacza że coraz mocniej będą usuwane poza politykę energetyczną UE paliwa kopalniane takie jak węgiel.
Jednocześnie w 2030 r. każde państwo członkowskie będzie musiało dopilnować, aby 12 % energii zużywanej w transporcie pochodziło również z OZE. Udział tzw. biopaliw pierwszej generacji czyli wytwarzanych z upraw żywnościowych i paszowych powinien być ograniczony do poziomu z 2017 r. z maksymalnym poziomem do 7 % w transporcie drogowym i kolejowym.
Udział zaawansowanych biopaliw odnawialnych paliw transportowych o pochodzeniu nie biologicznym, czyli odpadów z paliw kopalnych i energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych takich jak słońce będzie musiał wynosić co najmniej 1,5 % w 2021 r., i wzrosnąć do 10 % w 2030 r.
W głosowaniach nie przeszła poprawka, zgodnie z którą na potrzeby energetyki odnawialnej nie można byłoby spalać drzew.
Więcej można przeczytać na stronie http://www.cire.pl/item,157286,1.html?utm_source=newsletter&utm_campaign=newsletter&utm_medium=link&apu=30235
