Kiedy w Polsce będą obowiązywały klasy energetyczne dla budynków?
2, cze 2024
Kiedy w Polsce będą obowiązywały klasy energetyczne dla budynków?

Unia Europejska wprowadziła dyrektywę budynkową EPBD (ang. Energy Performance of Buildings Directive). Dyrektywa ta wprowadza klasy energetyczne budynków nie tylko dla nowych, ale również dla tych już wybudowanych. Pracom termomodernizacyjnym mają zostać poddane budynki użyteczności publicznej, oraz budynki mieszkalne. Plan chronologicznych działań został nakreślony w nowej dyrektywie o charakterystyce energetycznej budynków. Zmiany mają na celu zmniejszenia zużycia energii przez budynki.

Klasy energetyczne są stosowane od wielu lat m.in. dla urządzeń RTV i AGD. Niebawem klasy energetyczne będą również przyznawane dla budynków niemieszkalnych i mieszkalnych w Polsce. Klasy energetyczne dla urządzeń RTV i AGD są wyznaczane na podstawie energii użytkowej, czyli zużycia energii elektrycznej w ciągu roku [kWh/rok]. Klasy energetyczne dla budynków nie będą reprezentowane na podstawie energii użytkowej EU ani na podstawie energii końcowej EK, ale na podstawie energii pierwotnej EP. Za pomocą wskaźnika EP nacisk kładziony jest na redukcję emisji CO2. Energia pierwotna to najprościej mówiąc, w jak dużym stopniu budynek jest zasilany ze źródeł odnawialnych takich jak:

  • słońce,
  • wiatr,
  • energia z ziemi – GWC
  • geotermia
  • biomasa

na potrzeby energetyczne budynków takie jak:

  • ogrzewanie,
  • wentylację,
  • przygotowanie ciepłej wody użytkowej,
  • chłodzenie,
  • oraz oświetlenia (obecnie dla budynków nie mieszkalnych, w przyszłości również ma obowiązywać dla budynków mieszkalnych)

Dlatego klasy energetyczne na wzór klas energetycznych urządzeń RTV i AGD nie będą określać na pierwszy rzut oka, ile kosztuje utrzymanie budynku, czyli ile zużywa energii użytkowej budynek a właściwie precyzyjniej energii końcowej EK (odzwierciedlenie finansowe) zużycia w ciągu roku. Klasa budynku będzie określała „ekologiczność budynku” a nie jego energochłonność. Jeżeli klasy energetyczne budynków miałyby być miarodajne na wzór klas energetycznych, do których jesteśmy przyzwyczajeni przy urządzeniach RTV i AGD to energią klasyfikującą budynek do poszczególnych klas powinna być energia końcowa EK, a nie energia pierwotna EP.

Przypadek nr 1:

Mamy dwa identyczne budynki (ten sam projekt), z taką samą izolacją termiczną w całym budynku załóżmy, że w najwyższym standardzie obecnie obowiązującym, czyli WT 2021. Różnica polega jedynie na urządzeniach wykorzystujących źródło ciepła. Pierwszy budynek ogrzewany i przygotowanie ciepłej wody użytkowej będzie miał z pompy ciepła, która, choć zasilana energią elektryczną posiada (przynajmniej teoretycznie) bardzo wysoką sprawność co daje niższe zużycie prądu przy zapotrzebowaniu budynku na ogrzewanie i przygotowanie ciepłej wody użytkowej. Dla drugiego identycznego budynku potrzeby na ogrzewanie i przygotowanie ciepłej wody użytkowej byłyby zaspokajane również przez energię elektryczną, ale bez pompy ciepła np. grzałkami elektrycznymi w buforach ciepła, kotłem elektrycznym lub promiennikowymi matami grzewczymi. W tym omawianym przypadku pierwszy budynek będzie miał niżą wartość energii pierwotnej EP, a co za tym idzie jeżeli przekroczy określony przedział, być może będzie miał wyższą klasę energetyczną budynku.

Przypadek nr 2:

Mamy te same budynki (ten sam projekt), ale jeden bez zewnętrznej izolacji termicznej, ale ogrzewanym i przygotowanie ciepłej wody użytkowej zaspakajane za pomocą kotła na biomasę klasy 5. Drugi budynek w najwyższym standardzie izolacji termicznej budynku obecnie obowiązującym, czyli WT 2021, ale wyżej wymienione potrzeby budynku zaspakajane się za pomocą energii elektrycznej bez pompy ciepła np. grzałkami elektrycznymi w buforach ciepła, kotłem elektrycznym lub promiennikowymi matami grzewczymi. W tym drugim jaskrawszym przypadku pierwszy budynek będzie miał wyższą klasę energetyczną, bazując tylko na energii pierwotnej EP.

Ten drugi przypadek pokazuje, że zwykli ludzie nie będą rozumieć tych klas energetycznych budynków, bo mają przyzwyczajenia do klasy energetycznej urządzeń RTV czy AGD związanej z poborem energii elektrycznej, która ma bezpośredni związek z kosztem użytkowania.

Gdy dodatkowo udział odnawialnych energii w budynku rośnie za pomocą takich systemów jak: GWC, odzyskiwanie energii z wentylacji – rekuperator, fotowoltaika (temat złożony: w zależności czy prosument jest w rozliczeniu net-metering, czy net-billing) oraz udział biomasy to taki budynek będzie miał coraz wyższą klasę energetyczną np. A (niski wskaźnik EP)

Kiedy w Polsce będą obowiązywały klasy energetyczne dla budynków?

Dyrektywa wprowadza osiem klas energetycznych – od A+ (najlepsza – najwyższa) do G (najgorsza – najniższa) w zależności od energochłonności energii pierwotnej EP budynku. System podziału na klasy Ministerstwo Rozwoju i Technologii planowało wprowadzić już w 2024 roku, ale obecnie okazuje się, że na pojawienie się klas energetycznych trzeba będzie poczekać do 2026 roku.

Osiem klas energetycznych dla budynków jednorodzinnych (wskaźnik EP w kWh/m² rocznie):

  1. A+ – 0 kWh/m² rocznie (budynek wytwarza więcej energii, niż zużywa),
  2. A – od 0 do 63 kWh/m² rocznie,
  3. B – od 63 do 157 kWh/m² rocznie,
  4. C – od 157 do 250 kWh/m² rocznie,
  5. D – od 250 do 344 kWh/m² rocznie,
  6. E – od 344 do 438 kWh/m² rocznie,
  7. F – od 438 do 531 kWh/m² rocznie,
  8. G – od 531 kWh/m² rocznie.

Osiem klas energetycznych dla budynków wielorodzinnych (wskaźnik EP w kWh/m² rocznie):

  1. A+ – 0 kWh/m² rocznie (budynek wytwarza więcej energii, niż zużywa),
  2. A – od 0 do 59 kWh/m² rocznie,
  3. B – od 59 do 141 kWh/m² rocznie,
  4. C – od 141 do 223 kWh/m² rocznie,
  5. D – od 223 do 305 kWh/m² rocznie,
  6. E – od 305 do 387 kWh/m² rocznie,
  7. F – od 387 do 469 kWh/m² rocznie,
  8. G – od 469 kWh/m² rocznie.

W dyrektywie określono, że do 2050 roku niemal wszystkie budynki powinny być bezemisyjne i neutralne klimatycznie. Praktycznie wymusza to remont/modernizację w większym lub mniejszym zakresie każdego istniejącego budynku, co wygeneruje dla niektórych budynków ogromne koszty modernizacyjne. Jednocześnie kraje członkowskie mogą wyłączyć spod dyrektywy wybrane grupy budynków, tj.:

  • zabytki,
  • budynki chronione,
  • budynki o powierzchni użytkowej do 50 m²,
  • budynki mieszkalne użytkowane przez mniej niż cztery miesiące w roku,
  • mieszkania z zasobu socjalnego (jeżeli remont oznaczałby duży wzrost czynszów niemożliwy do zrekompensowania przez niższe rachunki).
Ogólna ocena:
Oceń stronę
[Ilość głosów: 0 Średnia ocena: 0]
Call Now Button